دانلود با لینک مستقیم و پر سرعت .
لینک دانلود و خرید پایین توضیحات
فرمت فایل word و قابل ویرایش و پرینت
تعداد صفحات: 6
یک شخصیت، یک کتاب
کیفیت در اتاق هیأتمدیره به دست میآید
محمدمهدی کلانتر هرمزی
دکتر دمینگ به مدیران ژاپنی آموخت چگونه مدیریت کنند تا ژاپنِ مغبون و شکستخوردة پس از جنگ جهانی دوم به یک قطب صنعتی- اقتصادی پیشرو تبدیل شود. آموزههای دکتر دمینگ، نابغة مدیریت امروز، نشان میدهد که مدیران ارشد چگونه میتوانند با بهبود کیفیت محصولات و خدمات و ایجاد محیطی مطبوع برای نیروی کار، سطح زندگی جامعة خود را ارتقا بخشند. مطلبی که در ادامه میخوانیم، برگرفته از کتابی است با نام "دکتر دمینگ، کسی که مدیریت را به ژاپنیها آموخت". این کتاب با نام "آموزههای دکتر دمینگ" به فارسی ترجمه شده است. آموزههای چهاردهگانة این کتاب به عقیدة مترجم آن، چراغ راهی است برای هر مدیری که خواهان موفقیت است و نیز برای هر کارمندی که میخواهد از کار خود لذت ببرد.
دمینگ کیست؟
ویلیام ادواردز دمینگ در 14 اکتبر سال 1900 میلادی در ایالاتمتحده چشم به جهان گشود. وی در خردسالی، دوران سختی را پشت سرگذاشت و هنگامی که دوازده ساله بود، به نخستین شغل خود با دستمزد هفتگی 25/1 دلار مشغول شد. در 17سالگی، در حالیکه فقط پساندازی معادل 500 دلار داشت، وارد دانشگاه وایومینگ شد. وی در 21سالگی موفق به دریافت دانشنامة فیزیک شد و در پی آن، در 24سالگی مدرک کارشناسیارشد خود را در رشتههای ریاضیات و فیزیک دریافت کرد. از آنجا که وی در دروس خود بسیار برجسته ظاهر شده بود، به سفارش یکی از استادان خود توانست بورس تحصیلی و یک کار آموزشی پارهوقت، با حقوق سالانه هزار دلار، در دانشگاه ییل به دست آورد. وی در سال 1928 با درجة دکترای فیزیک- ریاضی فارغالتحصیل شد. دمینگ در این مدت با افراد سرشناسی آشنا شد که مهمترین آنها والتر شوهارت بود که بعدها به عنوان پدر کنترل آماری کیفیت معروف شد.
در سالهای 1933 تا 1943، دمینگ رییس بخش ریاضیات و آمار دانشکدة تحصیلات تکمیلی وزارت کشاورزی آمریکا (USDA) بود. در این دوران، دمینگ و همکارانش به تحقیق در زمینة نمونهبرداری و سایر جنبههای آمار نوین میپرداختند.
درسال 1946، دمینگ اداره سرشماری را ترک کرد و یک دفتر خصوصی مشاورة مدیریت در تحقیقات آماری تأسیس کرد. او همچنین به دانشکدة تحصیلات مدیریت اقتصادی بازرگانی دانشگاه نیویورک پیوست و به عنوان مشاور وزارت جنگ آمریکا، برای نخستین بار از ژاپن بازدید کرد. دمینگ تا سال 1956، پنج بار دیگر هم به ژاپن سفر کرد و در سال 1950، بنیاد جایزة دمینگ را در آن کشور بنا نهاد.
در سال 1955، دمینگ موفق شد مدال شوهارت را که هر ساله انجمن امریکایی کنترل کیفیت اهدا میکند، دریافت کند.
در سال 1980، مقالهای با عنوان "اگر ژاپن میتواند، چرا ما نتوانیم؟" نوشته شد که دمینگ را شخصیتی برجسته معرفی کرد و نقش او را در تغییر ساختار اقتصادی ژاپن شرح داد. این مقاله نام او را به گوش رؤسای هیأتمدیرههای شرکتهای ایالات متحده رساند و موجب شد مشغلة کاری او چند برابر شود.
دکتر دمینگ بیش از 170 مقالة ویژه و هفت کتاب درسی را به رشتة تحریر درآورده است. وی در سال 1993 در سن 93 سالگی چشم از جهان فرو بست.
آموزههای دکتر دمینگ
یکی از شاگردانِ بنامِ دکتر دمینگ به نام رافائل اگوایو که خود اهل ایالاتمتحدة آمریکا است، در زمان حیات دمینگ، کتابی را با نام "آموزههای دکتر دمینگ" تألیف کرد. وی در این کتاب به طور مفصل به نظریهها و اصول دکتر دمینگ در مدیریت کیفیت میپردازد که در قالب 14 آموزه دستهبندی شدهاند. در این کتاب، در کنار هر کدام از نظریهها و آموزهها، مثالی عینی نقل شده است تا خواننده با نتیجة عملی کاربرد نظریههای دکتر دمینگ آشنا شود.
عنوانهای 14 آموزة دکتر دمینگ در مدیریت کیفیت چنین است:
آموزة 1- اگر هدف نهایی شما رقابت کردن و باقی ماندن در کسب و کار و کارآفرینی است، بهبود محصول و خدمات را هدف ثابت و مشخص خود قرار دهید.
آموزة 2- فلسفة جدید را اقتباس کنید. ما در دوران اقتصادی جدیدی هستیم. مدیران غربی باید از چالش موجود آگاه شوند، مسؤولیتهای خود را بشناسند و برای تغییر، رهبری را به دست گیرند.
آموزة 3- برای دستیابی به کیفیت، از تکیه بر بازرسی گسترده دست بردارید. با ایجاد کیفیت در محصول، از همان آغاز کار نیاز به بازرسی گسترده را از بین ببرید.
آموزة 4- به کسب و کار مبتنی بر پاداش بر اساس قیمت کالا پایان دهید. در عوض، هزینة کلی را به حداقل برسانید؛ هر نوع کالا را از یک تأمینکننده بخواهید و بر اساس رابطهای درازمدت و مبتنی بر وفاداری و اعتماد، با او رفتار کنید.
آموزة 5- سیستم تولید و ارایة خدمات را پیوسته و همیشه بهبود بخشید تا کیفیت و بهرهوری بهبود یابد و در نتیجه، هزینهها به طور روزافزون کاهش پذیرد.
آموزة 6- آموزش در خصوص شغل را برقرار کنید.
آموزة 7- رهبری را اعمال کنید. هدف از نظارت باید آن باشد که به افراد، ابزارها و دستگاهها برای ارایة کار بهتر، کمک برساند. شیوههای فعلی نظارت بر مدیریت و هم چنین نظارت بر کارگران خط تولید، نیازمند تغییر کلی است.
آموزة 8- ترس را نابود کنید تا هر کس بتواند به طور مؤثر برای شرکت کار کند.
آموزة 9- موانع موجود میان بخشهای شرکت را در هم بشکنید. افراد در بخشهای تحقیق، طراحی، فروش و تولید باید به صورت گروهی کار کنند تا بتوانند مشکلات را پیشبینی کنند؛ مشکلاتی که ممکن است در روند تولید رخ دهد یا مشتری هنگام استفاده از محصول یا خدمات با آنها مواجه گردد.
آموزة 10- شعارها، اصرارها و هدفهایی را که برای نیروی کار تعیین میکنید و از طریق آنها میخواهید که کارگران هیچ محصول معیوبی تولید نکنند و به سطوح جدیدی از بهرهوری برسند، کنار بگذارید. چنین تأکیدها و شعارهایی، فقط روابطی کینهتوزانه ایجاد میکنند. چرا که علت اصلی کم بودن کیفیت و بهرهوری، به ضعفهای سیستمی مربوط میشود و خارج از حیطة قدرت نیروی کار قرار دارد.
آموزة 11- الف- استانداردهای کاری (سهمیهها) را در کارخانه حذف کنید؛ رهبری را جایگزین کنید. ب- مدیریت بر پایة ارقام و اهداف رقمی را کنار بگذارید و رهبری را جایگزین کنید.
آموزة 12- الف- موانعی را که کارگران ساعتی را از حق خود در مورد غرور استادکاری محروم میکند از میان بردارید؛ سرپرستها باید به جای اقدام محض، مسؤولیت کیفیت را بپذیرند. ب- موانعی را که کارکنان بخشهای مدیریت و مهندسی را از غرور استادکاری محروم میکند، از بین ببرید. این امر به طور ضمنی به معنای براندازی ارزشیابی سالانه یا درجهبندی استحقاقی و مدیریت بر پایة اهداف است.
آموزة 13- برای آموزش و خوداصلاحی برنامهای جدی تنظیم کنید.
آموزة 14– برای دگرگونی، تمام افراد شرکت را به کار گیرید؛ دگرگونی یک وظیفة همگانی است.
نکاتی دیگر از آموزههای دمینگ
