سیمای کنونی منطقه مورد مطالعه (پناهگاه حیات وحش میانکاله) نتیجه رخدادهای زمینساختی است که در دوران کواترنری متحول شده و به آن محیطهای رسوبی دریایی نیز اثر گذاشته است.
آنچه که در یک نگرش بنیادی میتوان به شبهجزیره میانکاله متصور شد، همان منشاء تکتونیکی برخاستگی شبهجزیره و فرو افتادگی خلیج گرگان میباشد. مجموعهای از رسوبات خزری با دانهبندیهای ریزدانه یکی دیگر از ویژگیهای لیتولوژیکی و رسوبات شبهجزیره میانکاله محسوب میگردد، که نیازمد کاوشهای بنیادی از طریق پیمایش لایهها در عمق میباشد.
پناهگاه حیات وحش میانکاله (محیط آبی و خشکی) از جمله نواحی مهم زمینشناسی خزر بشمار آمده که بسیار در ارتباط با ساختار گذشته و کنونی این دریاچه بزرگ جهان میباشد. بطوریکه با توجه به منشاء تکتونیکی برخاستگی شبهجزیره و فروافتادگی خلیج گرگان میتواند امروزه بسیاری از ویژگیهای هیدرودینامیکی حاکم بر آن را شناسایی نماید.
با این انگار که حوضه خزر جنوبی با دارا بودن آنومالی شدید ثقلی (100ـ تا 250ـ میلیگال) نشان از نبود تعادل ایزوستازیکی را داشته، بدیهی است که بسیاری از نمودهای ژئومورفیکی کنونی جزیره را بایستی در هماوردی رویاروی امواج دریا و باد در برابر هم دانست مرفولوژی فلات گونه سواحل پیرامون جزیره، بافت متوسط تا سبک رسوبات، وجود تپههای شنی فعال و تثبیت شده، تشکیل مخازن آب شیرین در حوزههای ماسهای نزدیک به سطح زمین از جلمه گواههای ارزشمند زمینشناسی فیزیکی محیط خشکی آن بشمار آمده که در نهایت لندفورمهای خاص خود را تشکیل داده است. فقدان سنگ مادری، حساسیت به فرسایش سنگهای جزیره را مبهم ساخته و این مهم تنها از طریق جابجایی رسوبات دریایی و اثرات امواج و باد بر ساحل قابل پیگیری است.
تراوائی رسوبات جزیره نیز بدلیل بافت سبک و متوسط در وضعیت خوبی بوده تا جایی که بارشهای آسمانی در ناهمواریهای ملایم (رلیفهای توپوگرافیکی) گردآوری و ذخیرهسازی میگردند.
شبهجزیره میانکاله به لحاظ عدم شکلگیری عوارض طبیعی از جمله کوه، یال و دره لذا بررسی اشکال ظاهری زمین در قالب لندفورمها معمول مقدور نبوده ولی آنچه که نشان دهنده اشکال ظاهری از نظر تجمع تپههای شنی فعال ساحلی، تپههای شنی تثبیت شده قدیمی و دشتهای رسوبی میباشد . به لحاظ عدم وجود سنگهای مادر در شبهجزیره میانکاله (حضور رسوبات دریایی) لذا امکان بررسی حساسیت سنگهای بستر به فرسایش نمیباشد، ولی به دلیل پوشش تپههای شنی (2 ـ 1 متر ارتفاع) نفوذپذیری تپههای شنی و بستر خاکی شبه جزیره میانکاله خیلی زیاد تا زیاد میباشد.
1-2- زمینشناسی تاریخی شبهجزیره میانکاله :
شبهجزیره میانکاله از جمله نواحی مهم زمینشناسی خزر بوده که در دوران کواترنری تحولات و فرگشتهای زمینشناختی بر آن با محیطهای رسوبی دریایی متاثر گردیده است. آنچه را که در یک نگرش بنیادی میتوان برای این شبهجزیره متصور بود، همان منشاء تکتونیکی برخاستگی شبهجزیره و فروافتادگی خیلج گرگان میباشد. مجموعهای از رسوبات خزری با دانهبندی سیلت سایز تا ماسهریز یکی از ویژگیهای لیتولوژیکی و رسوب شناختی شبهجزیره بشمار آمده که نیازمند کاوشهای بنیادی از طریق پیمایش لایهها در عمق میباشد.
این در حالیست که در یک نگاه کلی کنکاش در وضعیت ژئومرفولوژی و زمینشناسی عهد حاضر شبهجزیره میانکاله و خلیج گرگان نیازمند آگاهی از وضعیت عمومی حاکم بر خزر بزرگ بوده، چه بسا که بسیاری از ساختارهای بنیادی این مجموعه متاثر از ویژگیهای هیدرودینامیک حاکم بوده که بدان پرداخته میشود :
ـــ دریای خزر از نظر اختصاصات حیاتی و عمق سنجی به سه زون تقسیم شده، بگونهایکه شبهجزیره میانکاله و خلیج گرگان در پهنه خزر جنوبی یعنی محدودهی سواحل ایرانی، شبهجزیره میانکاله و دماغه کالی قرار گرفته است. عمق متوسط آن 325 متر میباشد.
شامل 29 صفحه فایل word قابل ویرایش
دانلود تحقیق زمینشناسی و ژئومورفولوژی
